Leven vanuit liefde
Hoofdstuk 17
God raakt niet gedesillusioneerd door jou, omdat Hij in de eerste plaats geen illusies over jou heeft.
- Gerald Coates in een niet gepubliceerd commentaar
Voor mijn goede vriend waren die woorden erg pijnlijk. Voor mij waren ze de aankondiging van een ongelofelijke doorbraak in mijn eigen relatie met God. Het verschil in opvatting had niet vreemder kunnen zijn.
In de afgelopen maanden had hij gemerkt dat er een verwijdering was gekomen tussen hem en zijn vrouw en ze had gedreigd bij hem weg te gaan. Hij had er alles aan gedaan om haar te bewijzen dat hij van haar hield en haar te laten merken dat hij bereid was alles te doen om hun relatie te redden.
Maar het had allemaal niets uitgewerkt: niet de nieuwe auto die hij voor haar had gekocht, niet de andere baan die hij had genomen(zoals ze hem gevraagd had) en zelfs niet zijn herhaalde smeekbeden. Die morgen was ze vertrokken. Hij keek me met tranen in zijn ogen aan en zei:”Wayne, ik ben er achter gekomen, dat ik probeerde punten te scoren bij iemand die de stand niet eens meer bijhield.”
Ik kan me voorstellen dat in zijn situatie de woorden niet pijnlijker hadden kunnen zijn. Mijn hart brak voor hem en gedurende de resterende tijd van onze lunch bespraken we welke opties hij nog had en ging ik na hoe ik hem zou kunnen helpen in de moeilijke tijd die nu voor hem lag.
Zijn woorden hadden echter iets veel diepers aangeraakt en smolten samen tot een simpele uitdrukking van wat de Vader in de afgelopen maanden in mijn leven aan het doen was. Wat voor hem tragisch nieuws was geweest, betekende voor mij de voorbode van een pasgevonden vrijheid. Mijn hele leven had ik – op het gebied van mijn geloof - met God hetzelfde gedaan, als wat hij met zijn vrouw had gedaan. Ook ik had geprobeerd punten te scoren bij Iemand die de stand niet meer bijhield, ofschoon dat om heel andere redenen was.
De vrouw van mijn vriend was gestopt met de stand bij te houden, omdat ze niet meer geinteresseerd was in het redden van hun relatie. Mijn Vader had nog nooit de stand bijgehouden, omdat Hij niets liever wilde dan een relatie met mij aangaan. Hij had dat gedaan, niet door mijn scorebord weg te gooien, maar door het helemaal zelf in te vullen.
Dat bedoelde Paulus, toen hij zei dat Jezus aan het kruis was gestorven, opdat “de eis van de wet vervuld zou worden, want wij doen niet meer onze eigen zin, maar laten ons leiden door de Heilige Geest”. Voor iemand, die jarenlang dacht dat God een official was die de score bijhield (Rom.8:4) was dit een geweldige openbaring.
God is niet meer aan het tellen, en dat houdt in dat ik dat ook niet meer hoef te doen!
Hij houdt niet minder maar meer van mij
Als Adam en Eva’s problemen begonnen, toen zij het zicht kwijtraakten op de liefde van God voor hen, is het dan niet logisch, dat ons hele leven zal veranderen, als we weten hoeveel Hij van ons houdt? En dat is nu precies wat de Vader wil. Dat de realliteit van het kruis dit in ons bewerkt.
In dit laatste gedeelte willen we gaan kijken naar wat het betekent om iedere dag te leven in het vertrouwen op Zijn liefde voor ons. We zullen ontdekken, dat wanneer we vanuit deze realiteit leven, alles in ons leven een andere betekenis zal krijgen en we nieuwe motivaties zullen krijgen. In plaats van dat we een excuus hebben om het slachtoffer te worden van de zonde, zal het feit dat we verzekerd zijn van Zijn liefde de wortel van de zonde vernietigen en ons leren hoe we als Zijn vrije mensen op aarde kunnen leven.
Maar laten we vanaf het begin zeker zijn van dit proces. Je kan de praktische toepassingen niet implementeren in een poging om verzekerd te zijn van Zijn liefde. Dat is de omgekeerde route, waarbij we de oorzaak verwarren met de gevolgen. Het zal alleen maar weer een vorm van religie voortbrengen: proberen door eigen inspanning te verdienen, wat God ons wil geven.
De vrijheid om in Hem te groeien krijg je, als je inziet dat Zijn liefde voor jou niet beinvloed wordt door jouw daden. In zijn boek ‘Wat is er zo verbazingwekkend aan genade?’ zegt Philip Yancey het zo duidelijk:”Genade wil zeggen, dat wij niets kunnen doen waardoor Gods liefde voor ons zou toenemen.... en er is niets wat wij kunnen doen waardoor Gods liefde voor ons minder zou worden. God houdt al zoveel van ons als een oneindige God mogelijkerwijs kan liefhebben.” Zo simpel is het. Dit moeten we inzien.
Onze enige keus is of we willen leven als een geliefde zoon/dochter of niet, erop vertrouwend, dat Zijn oog op ons rust en dat Hij alles wat Hij wil ook in ons uit kan werken. Dat is de uitdaging voor het leven in Gods koninkrijk. Hij heeft alles gedaan om Zijn onweerlegbare liefde te tonen, maar Hij zal ons niet dwingen om daar te komen. Nog steeds kunnen we een leven leiden, waarin we denken dat we niet – of niet zo bijzonder - geliefd zijn, met onze eigen agenda, met onze eigen bronnen en zo gaandeweg niet alleen onszelf vernietigen, maar ook nog anderen pijn doen.
De keuze is aan jou. En deze keuze maak je niet slechts een keer voor je hele leven. Dit doe je iedere dag, in elke situatie. Geloof je dan dat Hij je echt liefheeft, of zak je terug en vertrouw je op je ‘eigen’ wijsheid en wensen?
Niet religie, maar relatie
Er zijn twee manieren om ons te verbergen voor Gods liefde: rebellie en religie. Rebellie, zoals we dat zien in de verloren zoon, tart Gods liefde en probeert schuld en schaamte te bedekken door het genot van sensuele verlangens. Religie, daarentegen, is subtieler. Ze probeert te bedekken met goede werken en plichtplegingen. Maar, net zoals de oudere broer van de verloren zoon, ontzegt dat de Vader nog steeds Zijn plaats in ons leven en leidt ze ons er niet toe Hem te leren kennen, zoals Hij werkelijk is.
Religie is niets anders dan de stand bijhouden: naar aanvaarding streven door onze eigen prestaties, of dat nu door middel van goede werken of door de een of andere rituele handeling is. Deze dingen vestigen de aandacht op ons en wat wij kunnen doen om door God aanvaard te worden en ze zijn allemaal gedoemd om te mislukken.
De meeste van Paulus’ brieven werden geschreven, omdat zelfs de eerste christenen relatie verruilden voor religie. In plaats van dat ze leerden leven vanuit het verzekerd zijn van Zijn liefde, gingen ze terug naar de tradities, geloofsovertuigingen, disciplines en wetten, in een poging het zelf te verdienen. Steeds opnieuw herinnerde hij hen eraan, dat Gods liefde hen verder zou brengen dan hun eigen pogingen en prestaties ooit zouden kunnen doen. Maar zijn woorden waren vaak gericht aan dovemans oren, zoals ook het geval is geweest in de generaties na hen.
Waarom genieten zovelen ervan om naar Gods aanvaarding te streven, zelfs nadat Hij zich al zoveel moeite heeft gegeven om aan te tonen dat we al aanvaard zijn? Misshien komt het doordat mensen zich zekerder voelen, wanneer ze controle kunnen uitoefenen over de relatie. Misschien zijn ze bang, dat als ze Zijn aanvaarding niet meer hoeven te verdienen, ze genade zullen gebruiken als een excuus om hun eigen zelfzuchtige verlangens na te jagen. Misschien willen ze helemaal niet een relatie met Hem aangaan, maar slechts Zijn hulp in tijden van nood, en die begeerlijke gratis “Ontkom-Aan-De-Hel-Card’!
Religie geeft ons de illusie aanvaard te worden door onze eigen verdienste, maar ze is slechts een goedkoop vervangingssmiddel voor het echte leven in Hem. Het is Gods verlangen, om een levensveranderende relatie met ons aan te gaan. Hij weet, dat de ‘levensverandering’ voortkomt uit de relatie. En zo toonde Hij Zijn liefde voor ons al voor we ook maar iets zelf hadden gedaan waardoor wij die liefde waard(-ig) zouden zijn. Door dat te doen, wilde Hij ons stoppen met te proberen het te verdienen, en gewoon in dit licht leven.
Wat zou jij vandaag doen als je wist dat God absoluut van je hield? God weet dat het antwoord op die vraag je verder binnen zal leiden in Zijn leven dan de ijver van religie ooit zal kunnen doen. De sleutel tot een vruchtbaar christenleven is niet iedere dag wakker worden en proberen ervoor te zorgen, dat God van je houdt, maar wakker worden in het besef dat je nu al Zijn geliefde bent.
Geen formule, maar vriendschap
Door ons te verlossen van de verschrikkelijke last van het je best doen om Zijn vriendschap te verdienen, richt God onze aandacht op waar Hij het wil hebben: op de relatie die Hij altijd al met ons heeft willen hebben. Hij wil een vriendschap met ons die zo innig is als we nog nooit met iemand hebben gehad: delen in onze vreugden, onze pijnen, zelfs in onze mislukkingen, terwijl Hij ons leert hoe we in Hem kunnen leven. God wil dat we Hem dagelijks beter leren kennen en inzien hoezeer Hij bij ons betrokken wil zijn. Dit is een door en door persoonlijk proces. Als we gaan proberen deze relatie te standaardiseren, door een checklist te hanteren om aan ‘de eisen van deze relatie’ te voldoen, zullen we altijd tekort schieten. Geen enkele relatie gedijt door een checklist te gebruiken, omdat een relatie veel dynamischer is dan het toepassen van welke checklist dan ook. God is persoonlijk genoeg, om deze vriendschap met een ieder van ons te ontwikkelen, wanneer we Hem maar vragen om het te doen.
Soms vragen mensen me of dit soort vriendschap niet het risico met zich meedraagt, dat we God zullen gaan bagatelliseren en dat we niet zoveel ontzag meer voor Hem zullen hebben. Ik heb gemerkt dat dit niet zo is. Zij die God behandelen als een ‘maatje’, die net zo denkt en doet als zij, doen me altijd me afvragen of zij de Levende God hebben gevonden of de een of andere illusie die het produkt is van hun eigen gedachten. God is wie Hij is. Hij is de Almachtige, Heilige God, die de hemel en de aarde heeft gemaakt. Hij is luisterrijker dan wij ooit kunnen bevatten. Ik kan Hem alleen maar naderen in vertrouwen, omdat dat de manier is die Hij wil, maar daardoor vergeet ik geen moment wie Hij is.
Sommigen redeneren dat als we niet zo gewoontjes met een aardse vorst om kunnen gaan, waarom we dan denken dat we dat met de Almachtige God wel kunnen doen. Ik begrijp wat ze bedoelen. Als ik de kans had om een president of een koning te ontmoeten, zou ik m’n beste kleren aantrekken en hem met alle egards die bij zijn positie horen behandelen. Maar in die omgeving zou ik onmogelijk zijn vriend kunnen worden, nietwaar?
Wil de koning of president dat wel met iedereen? Ik denk van niet. Wie kan er nu naar de president toe met z’n gewone kleren aan, op z’n schoot springen en met hem lachen en spelen? Zijn kinderen natuurlijk! En dat is wat God ons heeft aangeboden, niet de relatie van een onderdaan, maar die van een zoon of dochter, die Hem mag kennen zoals Hij werkelijk is, in een vriendschappelijke relatie met een ongelofelijke Vader. Daardoor wordt Hij niet minder ontzagwekkend, alleen maar nog meer.
Niet vóór Hem, maar mét Hem
Naarmate dat je er steeds zekerder van wordt dat Zijn liefde voor jou niet afhangt van jouw prestaties, ontdek je dat je verlost bent van de vreselijke last dat jij iets voor Hem moet doen. Je gaat beseffen, dat jouw meest fantastische ideeen en daden het bij verre niet halen bij wat Hij door jou heen wil doen.
Ik voelde me vroeger gedreven om iets ‘groots’ voor God te gaan doen. Ik bood me aan als vrijwilliger bij talloze gelegenheden en werkte hard in de hoop dat het een of andere boek, dat ik aan het schrijven was, of de gemeente die ik stichtte of de organisatie die ik hielp, iets groots voor God tot stand zou brengen. Hoewel ik denk dat God mijn misleide ijver gebruikte, ondanks mijzelf, beantwoordde niets wat ik deed ooit aan het niveau van mijn verwachtingen. In plaats daarvan trokken ze me af van God, brandde ik af en raakte ik gestressed of burnt out door al mijn inspanningen.
Ik laat me niet meer opjagen. De afgelopen vier jaar heb ik niet geprobeerd iets groots voor God te doen en niettemin heb ik gemerkt, dat Hij mijn leven op een manier gebruikt, die mijn verwachtingen overstijgt. Wat was er anders? Ik ben anders geworden, door Zijn genade.
Mijn verlangen om iets groots voor Hem te doen diende meer mijzelf, dan dat het ooit Hem diende. Ik was te druk om van Hem te kunnen genieten en het trok me af van de werkelijke bedienings-mogelijkheden, die Hij iedere dag op mijn weg bracht.
Vroeger begon ik de dag door mijn plannen neer te leggen voor God en dan vroeg ik Hem die te zegenen. Wat dwaas! Waarom zou ik willen dat God de dienstkecht zou zijn van mijn agenda? Gods plannen voor mijn dag zijn zoveel hoger dan die van mij. Als ik nu wakker word, hoor ik Hem als het ware zeggen:”Wayne, Ik ga vandaag wat mensen aanraken. Ga je mee?”
Het is verbazingwekkend op wat voor een vriendelijke en zachte manier dat gaat. Maar ook hoeveel meer uitwerking het heeft. Ik hoef niet te gaan. Gods werk wordt niet gehinderd als ik niet meega of meedoe. Hij zal die mensen toch wel aanraken, maar dat wil ik voor geen goud missen. Hij doet dingen waar ik nooit over gedroomd heb en gebruikt me op een manier die ik zelf niet zou kunnen bedenken. Hij is gefocust op het aanraken van mensen in plaats van op programma’s ontwikkelen en dat heeft mijn kijk op bediening revolutionair veranderd.
Als je nog nooit de vreugde ervaren hebt, van eenvoudigweg leven in Gods aanvaarding in plaats van te proberen het te verdienen, dan liggen je meest opwindende dagen in Christus nog voor je. Mensen die geleerd hebben vanuit een echte liefdesrelatie met de God van het universum te leven, zullen met meer kracht, meer blijdschap en meer gerechtigheid leven dan iemand die gemotiveerd wordt door angst voor Zijn oordeel.
“Al dit nieuwe komt van God, die ons door Jezus Christus bij Zichzelf heeft teruggebracht. Hij heeft ons opgedragen overal te vertellen, dat iedereen het nu met God in orde kan maken. Door Christus herstelde God Zijn relatie met de wereld. Hij rekende de mensen hun zonden niet meer toe, maar wiste ze uit.”
- 2 Cor. 5: 18-10
Vragen voor je persoonlijke reis:
• Denk er eens even over na waar je nog steeds het scorebord bijhoudt in je relatie met God.
• Tel je je mislukkingen? Of hoeveel minuten je gebeden hebt? Of hoeveel mensen je tot Christus geleid hebt?
• Als je nog steeds zulke dingen doet, vraag God dan je te helpen om te ontvangen wat Hij je al gegeven heeft.
• Stop met op wat voor manier dan ook te proberen Zijn liefde te verdienen en leer dingen te doen alleen maar omdat je gewoon Zijn liefde al ontvangen hebt.
• Dit is een hele verandering van denken, die alleen de Geest van God kan voortbrengen.
Voor bespreking in de kleine groep:
• Wat voor dingen tellen we, om onze ‘staat van dienst’ ten aanzien van God te bepalen?
• Als je het gevoel hebt, dat je niet genoeg voor God doet, waar vestig je je aandacht dan meestal op?
• Heb je wel eens iets ‘groots’ voor God geprobeerd te doen? Hoe pakte dat uit? Heeft Hij desondanks toch levens aangeraakt? (Is Hij niet verbazingwekkend?)
• Wat zou jij morgen gaan doen, als je er absoluut zeker van was, dat God van je houdt en gewoon Zijn leven met jou wil delen?
• Wat voor hindernissen zie jij in je leven, waardoor jij het moeilijk vindt om Gods liefde te ontvangen? Bidt met elkaar, dat God je zal laten zien hoe je dat achter je kan laten.