Leven vanuit liefde
Hoofdstuk 21
“Genade is niet bedoeld om ons succes te bezorgen. Gods genade is er om mensen erop te wijzen, dat er een liefde bestaat zoals er geen enkele andere is. Een liefde die grenzen overschrijdt...”
Hij hield het niet voor Zichzelf.
Dat zou onmogelijk zijn geweest – zelfs voor God! Om zo iets moois voor Zichzelf te houden was gewoon ondenkbaar.
Binnen de goddelijke relatie van Vader, Zoon en Geest geniet Hij er in alle eeuwigheid al van. En Hij wilde haar zo graag delen met anderen, dat Hij een universum schiep om degenen die Hij zou scheppen als voorwerp van Zijn liefde, daarin te kunnen betrekken.
Zo is onvervalste liefde. Een onderdeel van genieten van die liefde is haar te delen met anderen. Als deze liefde je hart werkelijk geraakt heeft, probeer dan maar eens om het voor je zelf te houden. Als God dat niet kon, hoe denk je dan dat jij dat zou kunnen?
De eerste christenen die veranderd werden door het kruis konden het niet voor zich houden, zelfs niet toen ze met de zweep afgeranseld of gestenigd werden. Als hen gezegd werd, dat ze hun mond moesten houden, antwoordden ze:”Wij kunnen niet anders dan spreken over wat wij gezien en gehoord hebben” (Hand. 4:20).
Ze waren aangeraakt door de grootste kracht in het heelal en ze konden het niet binnen houden, zelfs niet toen ze wisten dat het hen duur te staan zou komen. Zo is Gods liefde. Zoals ik in het begin al heb gezegd, er is in het heelal niets sterker dan deze liefde en wanneer je eenmaal Gods liefde hebt ervaren, zal je het met geen mogelijkheid voor jezelf kunnen houden.
De bron van liefde
Ik moet bekennen dat ik vroeger ‘liefhebben’ beschouwde als een zware klus. Anderen liefhebben betekende voor mij, dat ik aardig tegen ze moest doen, zelfs als ik daar geen zin in had. Wanneer ik geen warme gevoelens voor ze had, moest ik wel hartelijk doen, in ieder geval jegens andere gelovigen.
Gods liefde delen met mensen in de wereld was moeilijker en vaak pijnlijk genant. We wisten dat we het evangelie met hen moesten delen, maar we hadden het meestal over hen als vijanden die Gods oordeel verdienden. Meestal kwamen onze pogingen om Gods liefde met hen te delen voort uit het feit, dat we ons veroordeeld voelden als we het niet deden.
Aangezien onze motieven meer te maken hadden met wat wij nodig vonden, dan uit wat zij nodig hadden, hielden we eigenlijk niet van hen. Dat was waarschijnlijk voor hen duidelijk merkbaar, meer dan voor ons. In plaats van dat zij zich geliefd voelden, voelden ze zich ‘genomen en gebruikt’ door hen die weer iets op hun rekening bij laten schrijven. Als een soort extra ster op hun epaulet.
Jezus heeft ons niet geroepen om de wereld te bekeren, maar om anderen lief te hebben, op dezelfde manier zoals Hij van ons houdt. Zo lang we uit ‘verplichting’ handelen jegens anderen, schieten we hopeloos te kort. Maar hij weet ook, dat we niet vruchtbaar kunnen liefhebben als we niet hebben ervaren dat er overvloedig veel van ons gehouden wordt. Dat mag misschien egoistisch lijken, maar tenzij we de Vader vertrouwen omdat we weten dat Hij om ons geeft, zullen we voortdurend de mensen om ons heen gebruiken om in onze behoefte te voorzien. Zo van:”We moeten jullie liefhebben, en dat zullen we doen, en daarvoor hebben we jullie ‘nodig’.”
De stroom van liefde in ons leven kan pas gaan vloeien wanneer ze voortkomt uit de bron van liefde: de Vader Zelf! “De liefde waar het hier over gaat, is niet onze liefde voor God, maar Zijn liefde voor ons. Daarom stuurde Hij Zijn Zoon, Die de straf voor onze zonden op Zich heeft genomen om de verhouding tussen God en ons weer goed te maken.” (1 Joh.4:10). Als we eenmaal geproefd hebben van de liefde zoals God die omschrijft, zullen we nooit meer kunnen nalaten die met anderen te delen, net zoals ze met ons gedeeld werd.
Nu God zo mild met jou is geweest, kan jij ook ten aanzien van anderen mild zijn. Nu God je heeft laten merken dat je waardevol bent, zal je nooit meer je bevestiging bij anderen zoeken. Nu je weet, dat God voorbij gaat aan jouw ‘miskleunen’, zal je ze ook bij anderen door de vingers zien.
Jezus heeft ons maar een gebod gegeven: houdt van elkaar, zoals Ik van jullie houdt. Paulus plaatste liefde zelfs op een hoger plan dan geestelijke kennis, waarbij hij opmerkt dat kennis gemakkelijk opgeblazen maakt, terwijl liefde anderen opbouwt (1 Cor. 8:1). Hij vond het absurd, dat gelovigen niet meer met broeders en zusters door een deur zouden kunnen omdat ze verschillend denken over wat voor voedsel je zou mogen eten of wat voor dagen je zou moeten vieren. Maar dat gebeurde in zijn tijd en ook in de loop van de geschiedenis, omdat wij Christendom meer tot een leer dan tot liefde gemaakt hebben.
Gezonde relaties
Je zal er al gauw achterkomen, dat je geborgenheid in Gods liefde en het bewust worden van Zijn onbegrensde geduld met jou, een nieuwe invulling zullen geven aan je andere relaties.
In plaats van dat je mensen die gebroken zijn door de zonde zult verachten, zal je geraakt zijn door de slavernij waarin ze zitten. Je zult ook beter kunnen zien hoe de Vader reageert op hen en vervolgens weten hoe jij dat zelf ook kan doen. Soms zal dat inhouden, dat je afstand bewaart en de gevolgen van de zonde laat uitwerken, zoals de vader van de verloren zoon deed. Bij andere gelegenheden zal het inhouden, dat je er tussen springt en hen helpt Gods weg te vinden om eruit te komen.
In plaats van iets te zeggen, waarvan jij denkt dat de mensen dat willen horen, zal je naar een manier zoeken om op een milde manier eerlijk met ze te zijn. Menselijke liefde streeft ernaar om mensen tot troost te zijn ten kost van de waarheid. Gods liefde streeft ernaar de mensen te hulp te komen in waarheid. Hij gaat het moeilijke niet uit de weg en houdt niet Zijn mond om maar aardig gevonden te worden. Nu je dit in je eigen relatie met Hem ervaart, zal je merken dat je zelf ook niet onoprecht jegens mensen kan zijn.
Tenslotte, door naar God op te zien als de bron die voorziet in al je behoeften, zal je merken dat je je vriendschappen niet volstopt met allerlei (irrationele) verwachtingen, die gemakkelijk teleurgesteld worden. Door al onze hoop te vestigen op Gods vermogen om in onze behoeften te voorzien, hoeven we onze vrienden niet te ‘dwingen’ dat te doen. Natuurlijk besef ik dat God vaak andere gelovigen gebruikt om mij Zijn gaven en goedheid te geven, maar ik weet ook dat ik Zijn ‘vat’ (waardoor Hij mij wil zegenen) niet voor het uitkiezen heb. Met andere woorden, ik kijk altijd uit naar hoe God Zich aan mij zal openbaren door andere gelovigen heen, maar ik trap niet in de val door te denken, dat het door een specifiek iemand, die ik in gedachten heb, moet gebeuren.
Niet beantwoorde verwachtingen vernietigen relaties, omdat we naar anderen opzien op een manier die God alleen voor Zichzelf heeft bedoeld. Zulke verwachtingen bezorgen ons voortdurend frustraties. Maar als we stoppen met het verwachten van dingen van mensen, zullen we merken dat God soms de meest onwaarschijnlijke mensen gebruikt om ons hulp te bieden. Onze frustratie zal dan plaats maken voor dankbaarheid voor hoe, wanneer en door wie dan ook God gebruikt om ons aan te raken of dat wij anderen zullen ‘aanraken’.
Een veilige haven
In plaats van te proberen anderen uit de brand te helpen, zal liefde ons ertoe bewegen om hen liefdevol onze steun te geven. We zullen in staat zijn onze worstelende reisgenoten liefdevol wijze raad te geven, en niet als deskundigen die alle antwoorden hebben. Als je zo leeft zal je een veilige plek zijn voor mensen, waar ze bemoedigd kunnen worden temidden van hun beproevingen en kunnen ze zelf ontdekken wat het betekent om op God te vertrouwen midden in de storm.
Mensen die God dienen vanuit de illusie dat Hij een eisende God is, zullen onbewust mensen die pijn lijden verwonden, en zelfs kapot maken. Toen ik nog dacht dat ik hard moest werken om Gods aanvaarding te verdienen, dacht ik dat ik druk op ze uit moest oefenen om dit ook te doen. Als er toen iemand naar mij toe kwam omdat hij het moeilijk had, vertelde ik hem wat hij verkeerd deed en moedigde ik hem aan nog meer z’n best te doen. Geen wonder, dat mensen die het moeilijk hadden mij uit de weg gingen.
Dat merkte ik een paar jaar geleden, toen ik in een kamer zat met mensen die allemaal iets erg moeilijks hadden meegemaakt: hun baan kwijt geraakt, ernstig zieke familieleden, chronische ziekten en drugsverslaving. Ik dacht hardop, dat het erop leek dat het een moeilijke tijd was voor Gods volk. Een paar jaar daarvoor had ik geconstateerd, dat de meeste gelovigen die ik kende genoten van een gelukkig leven binnen de context van de Amerikaanse droom – stabiele gezinnen, gezonde kinderen en een steeds hoger inkomen.
Ze keken elkaar met veelbetekenende blikken aan.”Zullen we het hem vertellen?” vroeg iemand tenslotte.
“Wat vertellen?”
“Toen was je niet zo’n veilig persoon voor anderen die het moeilijk hadden. Je had overal een antwoord op en meestal voegde het alleen maar toe aan de gevoelens van veroordeling en ontoereikendheid die de mensen hadden. Maar de moeilijkheden die jij de laatste jaren zelf hebt meegemaakt, hebben je veranderd. De mensen voelen nu je warmte en zien je vertrouwen dat de Vader wel met hen klaarkomt op Zijn tijd.”
Als al de pijn die ik in mijn leven heb doorgemaakt, een deur voor anderen heeft geopend, dan kan ik echt zeggen dat het de moeite waard is geweest. Maar ik zeg het nog eens, dit is toen niet mijn oogmerk geweest. Op de een of andere manier is wat van het geduld, dat God op mij heeft laten druppelen, ook op anderen terechtgekomen zonder dat ik het in de gaten had.
Ik sta erover verbaasd waartoe liefde mensen kan aanzetten en ze zullen het zelf niet eens als een offer beschouwen. Onlangs kwam ik een vrouw uit het Midden-Westen tegen, die van haar man was gescheiden, nadat hij haar had verteld, dat hij homo was, dat hij AIDS had en dat hij samen wilde wonen met zijn vriend. Een paar jaar later, toen de ziekte van haar ex verergerde, ervoer ze bewogenheid voor haar vroegere echtgenoot en ze voelde dat God haar vroeg om voor hem te zorgen, nu de ziekte erger werd.
En dat heeft ze gedaan. Met toestemming van haar ex, trok ze bij hem in, niet als zijn vrouw, maar als verpleegster, en ze zorgde voor hem gedurende zijn ziekte. Ik kan me haast niet voorstellen, wat het haar heeft gekost om zichzelf op deze manier te geven, en ik denk ook niet dat haar gehoorzaamheid inhoudt, dat anderen dit ook zouden moeten doen, maar ze sprak erover als een van de grootste ervaringen in haar leven. En bovendien, na zijn dood nam ze de jaren die daarop volgden ook andere AIDS patienten in huis om Gods liefde met hen te delen.
De ‘hogere’ weg
Als Gods liefde ons hart niet heeft vervuld, zullen we mensen pijn doen, ondanks onze beste voornemens. Ik heb meerdere keren horen vertellen over gemeenten die deden aan “Jericho marsen” om huizen, gebouwen en stukken land, die ze nodig hadden om hun gebouwencomplex uit te kunnen breiden, om zo de buurt op een nog ‘effectievere manier te kunnen bereiken voor het Koninkrijk’. Een voorganger vertelde me dat de buren van het gebouw waarin hun gemeente samenkonsten hielden hun huis en land (dat de gemeente ‘nodig’ had) aan hen hadden verkocht, nadat ze op een zondagavond naar buiten waren gegaan en er zingend omheen hadden gelopen en gebeden hadden, dat de eigenaar het zouden willen verkolpen.
Een paar jaar later kreeg ik een kijkje vanaf de andere kant van het gordijn. Waar ik met mijn gezin woonde kregen we op een dag nieuwe buren. Ze waren geen christen en ze lieten ons in niet mis te verstane woorden weten, dat ze niets met dat “Jezus’ gedoe te maken wilden hebben”. We verzekerden hen dat dat niet zou gebeuren. Toen we hen beter leerden kennen, kwamen we erachter wat de reden was van hun aversie tegen het christendom. Hun vorige huis had naast een kerkgebouw gestaan en volgens hen hadden de mensen van die kerk behoorlijk aanstoot gegeven door te proberen hen weg te krijgen. Ze parkeerden hun auto op hun erf, vertrapten hun bloemen en op een avond marcheerden ze zelfs om hun huis heen onder het zingen van geestelijke liederen. Ze waren niet zo jong meer, en het had hen de stuipen op het lijf gejaagd.
Jarenlang gaven ze geen krimp en ze waren niet van plan toe te geven. Toen ze uiteindelijk toch verhuisden, waren ze verbitterd over hoe ze behandeld waren en ze verwierpen elk gevoel voor Gods realiteit.
In de loop van de volgende dertien jaar leerden we hen echter kennen, meestal door hen hun post te brengen, wanneer die per vergissing bij ons in de brievenbus was gedaan. Op een dag vertelden ze dat ze een artikel van mij in de plaatselijke krant zo hadden gewaardeerd en het kwam nu vaker voor, dat we ook over geestelijke zaken met elkaar spraken. Ze waren geinteresseerd, maar nog steeds op hun hoede.
Weet je, wat uiteindelijk de deur deed opengaan? Op een dag, merkte ik, dat ze te ziek waren om hun krant op te halen en moesten ze wachten, totdat hun zoon ’s avonds langskwam en het voor hen deed. Ik vertelde hen dat ik het graag voor hen wilde doen, wanneer ik mijn eigen krant ophaalde. Gedurende de volgende vier jaar was dit ons gezinsproject. Het had niet zoveel om het lijf, maar het raakte hen diep.
Ik kreeg de gelegenheid om het leven van Jezus met hen te delen en ik werd zelfs gevraagd om voor te gaan op de begrafenis van de man, toen hij een paar jaar geleden overleed. Ze waren geen ‘zendingsproject’ voor ons; het waren vrienden en buren om wie wij gaven.
De soort liefde die God geeft is werkelijk de grootste kracht in het universum. Geen wonder, dat Paulus zei, dat wanneer je liefhebt zoals God liefheeft, dit de hele wet zal vervullen, zelfs zonder dat je daarvoor je best doet. Jezus zei hetzelfde:”Als iemand van Mij houdt, zal Hij doen wat Ik zeg” (Joh.14:23).
Ik weet, dat je dat op twee manieren kunt uitleggen en gedurende het grootste deel van mijn leven volgde ik de ‘verkeerde’ uitleg. Ik dacht altijd dat Jezus zei, dat als ik echt van Hem hield, ik al Zijn geboden zou houden, alsof dat het bewijs was van mijn liefde voor Hem. Maar Zijn overige daden en onderwijzing laten iets anders zien. Degenen die van Hem houden, zullen merken dat ze Hem volgen. Het volgen van Hem is het natuurlijke gevolg van het houden van Hem (anders gezegd: Het ‘doen’ is het gevolg van het’zijn’).
Dit is heel belangrijk, want het bepaalt of het doen tot doel heeft ‘het naleven van’ of dat het voortkomt uit ‘houden van’. Nu beseffen we dat zelfs onze beste pogingen om ‘na te leven’ nooit genoeg zullen zijn, maar de verandering in ons leven die voortvloeit uit liefde, zal ons helpen in de wereld te leven zoals Jezus dat deed.
Daarom zei Hij ons ‘lief te hebben – net zoals Hij ons liefheeft’. Totdat we beseffen en ervaren (!) dat Hij ons inderdaad liefheeft (agape), ‘lukt’ ons dat niet.
Maar als we eenmaal echt weten en ervaren hebben dat Hij van ons houdt, kunnen we niet anders.
“De liefde waar het hier over gaat, is niet onze liefde voor God, maar Zijn liefde voor ons. Daarom stuurde Hij Zijn Zoon, Die de straf voor onze zonden op Zich heeft genomen om de verhouding tussen God en ons weer goed te maken.“
Vragen voor je persoonlijke reis:
• Besef dat anderen liefhebben voortvloeit uit zelf geliefd te zijn.
• Iedere keer als je merkt, dat jouw leven gebruikt wordt om anderen te helpen, wees dan blij om wat God in je gedaan heeft.
• Iedere keer dat je ziet dat jouw liefde jegens anderen iets mist, vraag God dan je naar een grotere diepte van Zijn liefde mee te nemen.
• Laat Hem je tonen waar je dingen van anderen verwacht die je belemmeren vrijuit van hen te houden en laat Hij je vrijzetten.
Voor bespreking in de kleine groep:
• Vertel elkaar eens over momenten in je leven, toen God Zijn liefde voor jou tot uitdrukking bracht door middel van een andere gelovige. Waarom vond je dat zo bijzonder?
• Bespreek eens met elkaar welke dingen een relatie positief beinloeden en wat haar negatief beinvloedt.
• Waar moet je je op richten als je merkt, dat je geen bewogenheid hebt voor anderen met wie je contact hebt?
• Als je deel uitmaakt van een groep die geregeld bij elkaar komt, vraag God dan in de komende weken of Hij jullie groep wil gebruiken om Gods liefde aan iemand anders te tonen. Ga niet zitten denken aan een programma, tenzij Hij je duidelijk vertelt, dat wel te doen, maar denk liever aan iets praktisch wat je kan doen om iemand te zegenen, zonder die persoon te manipuleren.